Internetverbinding/2012

Paniek in huize Gommans! Wat was er aan de hand? Nou dat zal ik je vertellen. Internet lag er een dag uit. We konden dus geen email ophalen, niet iets checken op het wereldwijde web, en al zeker geen artikelen naar de krant versturen. Help! Hoe moest ik dat nu allemaal gaan doen? Ik ben zelf best behendig met mijn computer, kan er prima mee uit de voeten, maar als er dan technisch een mankement is, sla ik compleet dicht. Mijn man helaas ook. Hij is echt superhandig en slim, heeft zelfs een HBO opleiding gevolgd, maar dat is op het gebied van dakbedekking en heel ver weg van de IT sector. Uren aan de telefoon gehangen met een technisch medewerker van de provider. “Mevrouw, heeft u al alles gereset?” En ja, dat had ik al drie keer gedaan, zover gaat mijn kennis nog. “Oké, mevrouw, dan moet u nu uw modem even loskoppelen en rechtstreeks aansluiten in het KPN kastje in uw meterkast, dan kan ik de lijn checken.” Modem? KPN kastje? Uhhh. Rustig blijven nu. Niet meteen gaan smijten met.. ja met wat? Het liefst de hele computer door het raam, maar daar schieten we natuurlijk niets mee op. Inmiddels is de telefoonverbinding verbroken, want ik had natuurlijk het verkeerde stekkertje uit het verkeerde aansluitinkje getrokken, maar we hebben via mijn mobiele weer contact. Pffff. Wat een wirwar van draden en verschillende kastjes. “Het is het langwerpige kastje, mevrouw, die met de vier stekkertjes. Brand het lampje? Knippert er een groen lichtje?” Ik antwoord bevestigend en het schijnt toch echt aan het systeem te liggen. “Dan moet u nu de boel weer ontkoppelen en aansluiten zoals het zat onder het bureau bij uw computer.” vervolgt de geduldige helpdeskmedewerker. Inmiddels hang ik ondersteboven te puffen en te zweten en te zoeken naar waar ik het ook alweer uitgeplugd had. Het lukt! Helaas, nog steeds geen internetverbinding. Er wordt een monteursrapport opgemaakt. We lopen gezamenlijk de vragenlijst door. Ik zou gaan sporten, maar er is inmiddels al minstens een uur verstreken met dit gehannes en het zweet gutst in straaltjes al lekker over mijn rug, daar kan geen spinningles tegenop! De vriendelijke man aan de andere kant van de lijn deelt mij mee dat er over ongeveer vier werkdagen een monteur komt. Vier werkdagen! En het is pas donderdag! Daar zit het weekend tussen, dus bijna een week zonder internet! Ik besef dat we in deze maatschappij toch echt niet meer zonder kunnen. Tussen de middag komt mijn kleine wijsneus (bijna 11) thuis eten en ik vertel hem dat we niet online zijn de komende dagen. “Maar mam, dat kan echt niet hoor. Ik zou online gaan gamen met mijn vrienden.” Hij is zo verontwaardigd en denkt het probleem maar even zelf op te lossen. Het kleine sprankje hoop dat ik stiekem op hem vestig wordt al snel tenietgedaan als hij mopperend weer naar beneden komt. De computer blijkt er echt mee opgehouden te zijn. De sfeer in huis is om te snijden. Ik besluit toch iets van mijn dag te gaan maken, even de sportschool te bezoeken en de dagelijkse dingetjes te gaan uitvoeren. Om half vier kom ik thuis en mijn zoon zit lachend achter zijn laptop. “Hij doet het weer hoor mam, volgens mij lag het aan jou.” En bedankt, dat doet veel goed voor mijn humeur. Het stemt mij toch positief dat ik hem zo bezig zie. Op mijn smartphone zie ik dat ook mijn man mij iets heeft gestuurd. De whatssapp doet het dus blijkbaar ook weer; “Mop het lag aan een storing bij KPN. De ADSL verbinding lag er vandaag uit. Ben je weer een beetje gekalmeerd?” Lekkere opstekers.. van je familie moet je het maar hebben. Maar écht, was dat alles? Ik ontplof zowat, maar ben wel blij dat ik weer vrolijk aan het werk kan. Een dag met een gaatje, noem ik het maar. En al ben ik graag met taal in de weer. Computertaal is absoluut niet mijn ding. Rotding!